Święta

Środa, XII Tydzień zwykły Rok A, I Wspomnienie św

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Wyszukiwanie

Licznik

Liczba wyświetleń:
1531704

Rok liturgiczny


Nasza Dzielna Służba Liturgiczna

Kto to jest ministrant?
     „Ministrare” (z łaciny) znaczy „służyć”. Służymy Bogu, kiedy przyczyniamy się do tego, aby liturgia była piękna. Słowo „ministrant” wskazuje szczególni na służbę we Mszy świętej.
     Ministrant jest POMOCNIKIEM przy sprawowaniu Mszy świętej i podczas innych nabożeństw liturgicznych.
     Ministrant usługuje księdzu, gdy przygotowywany jest ołtarz i dary ofiarne potrzebne do ofiary Mszy świętej. Pomaga również po zakończeniu Mszy świętej.


Kodeks ministranta  
  1. Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swe obowiązki.  
  2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.  
  3. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.  
  4. Ministrant pracuje nad swoim charakterem i czuwa nad czystością serca i duszy. 
  5. Ministrant poznaje liturgię i żyje nią.  
  6. Ministrant modli się za Kościół, za Ojczyznę i służy Jej rzetelną pracą.  
  7. Ministrant jest dobrym synem i bratem.  
  8. Ministrant swoją chrześcijańską postawą wnosi wszędzie prawdziwą radość. 
  9. Ministrant przez swoją pilność i sumienność staje się przykładem dla innych. 
  10. Ministrant - podobnie jak kapłan - stara się być niejako drugim Chrystusem.

Ministrant jest tym, który niesie znaki
     Ministrant niesie pewne określone przedmioty, które dla liturgii są niezbędne. Są to przedmioty, które dla liturgii mają szczególnie ważne znaczenie. One mają ludziom wierzącym coś przedstawiać i wskazać na inną rzeczywistość.

Ministrant powinien sam być znakiem.
     Ministrant przez służenie wskazuje, że każde nabożeństwo liturgiczne sprawowane w kościele, jest nie tylko sprawą kapłana, lecz sprawą całej parafii i wszystkich wiernych!
     Ministrant przez swoje służenie pokazuje, że „uczestniczyć w liturgii” nie znaczy tak jak w kinie albo przed telewizorem tylko słuchać czy oglądać!
     „Uczestniczyć w liturgii” to znaczy także współdziałać i współtworzyć ją, czynnie się w niej angażując!

To tylko my....


Naszych czterech ministrantów otrzymało promocje lektorską.
A oto i czterech wspaniałych....

Promocja lektorów

Powrót

Mamy Prezesa

Prezio w całej gali........ i z teczką.....

Dnia 24.12.2007 o godz. 9.35 jak podają lokalne zegary i wszystkie wróbelki ćwierkają, a ministranci i lektorzy jednomyślnie wybierają........ mamy nowego prezesa ministrantów. Nowy nasz Prezio to PIOTR TOMASZEWSKI

Gratulujemy i życzymy owocnej pracy. Szczęść Boże


Galeria zdjęć z Pasterki

Pasterka

Powrót


OPŁATEK   -   foto relacja

30.12.2007 o godz.16.30 lektorzy,ministranci, kandydaci (niektórzy część pogardziła) zebrali się na dorocznym opłatkowym spotkaniu a oto galeria....... tych co chcieli być

Opłatek Służby Liturgicznej

Powrót

Posługi Służby Liturgicznej ołtarza


Hymn ministrancki

Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie
to nasze rycerskie hasło.
Ono nas zawsze prowadzić będzie
i świecić jak słońce jasno.

Naprzód przebojem młodzi rycerze
Do walki z grzechem swej duszy
Wodzem nam Jezus w Hostii ukryty
Z nim w bój nasz zastęp wyruszy.


Pójdziemy naprzód, naprzód radośnie
Podnosząc w górę swe czoła.
Przed nami życie rozkwita w wiośnie
Odważnie, bo Jezus woła.


POSŁUGI MINISTRANTA


Zasady ministranta
  1. Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.
  2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.
  3. Ministrant zwalcza swoje wady i pracuje nad swoim charakterem.
  4. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.
  5. Ministrant poznaje liturgię i żyje nią.
  6. Ministrant wznosi wszędzie prawdziwą radość.
  7. Ministrant przeżywa Boga w przyrodzie.
  8. Ministrant zdobywa kolegów w pracy i zabawie dla Chrystusa.
  9. Ministrant jest pilny i sumienny w nauce i pracy zawodowej.
  10. Ministrant modli się za Ojczyznę i służy jej rzetelną pracą.

Wskazania dla Liturgicznej Służby Ołtarza
  1. Pełniący posługę przychodzą do kościoła przynajmniej 15 minut przed rozpoczęciem liturgii. Czas ten przeznaczamy na modlitwę, na duchowe przygotowanie się do uczestnictwa w Eucharystii lub nabożeństwie oraz na ubranie się, przygotowanie potrzebnych rzeczy, pomoc w ubraniu celebransa.
  2. Przychodząc do kościoła udają się najpierw przed tabernakulum, aby oddać pokłon Chrystusowi. Powinni więc wchodzić głównym wejściem do kościoła. Jeżeli ktoś wchodzi przez zakrystię, to nie przyklęka w kąciku, lecz udaję się przed ołtarz, gdzie jest obecny Gospodarz tego domu.
  3. Udział służby liturgicznej we Mszy św. nie może ograniczyć się do wykonywania powierzonych im czynności. Posługa ma ich prowadzić do pełniejszego włączania się w święte obrzędy, aby uczestniczyć w nich "świadomie i owocnie".
  4. Spełnianie określonych czynności w liturgii nie może mieć charakteru występu, lecz posługi. Należy więc podkreślać przekazywana treść, a nie samego siebie.
  5. Wszyscy członkowie zespołu liturgicznego pełniący posługę w prezbiterium biorą udział w procesji wejścia i uczestniczą w całej liturgii na swoich miejscach. Do zakrystii wychodzą tylko w razie konieczności.
  6. Swoje czynności wykonują we właściwym czasie, bez pośpiechu, nigdy przed zakończeniem czynności poprzedzającej.
  7. Do Komunii św. przystępują pierwsi przed pozostałymi wiernymi.
  8. Swoją postawą i zachowaniem się dają wiernym przykład właściwego i pełnego uczestnictwa w Eucharystii.

Stopnie ministranckie

I. Aspirant i Kandydat
     Okres ten powinien trwać rok. Trzy pierwsze miesiące jest się aspirantem. W tym czasie przyszli ministranci nie zakładają jeszcze komży ani żadnej innej szaty liturgicznej. Na zbiórkach formacyjnych uczą się podstaw służenia oraz poznają modlitwy ministranckie. Po tym wstępnym okresie formacji przyjmowani są uroczyście na kandydatów, aby przez kolejne dziewięć miesięcy pogłębiać swoją wiedzę o roku liturgicznym, używanych szatach i naczyniach liturgicznych oraz kontynuują naukę służenia. Kandydaci podczas liturgii noszą komże.

II. Choralista
     Najważniejszą funkcją choralisty jest dawanie znaków dzwonkami. Czyni to podczas wyjścia z zakrystii, trzykrotnie dzwoniąc dzwonkiem, który wisi przy drzwiach zakrystii. Oprócz tego uderza w gong i dzwoni dzwonkami podczas Przeistoczenia. W czasie formacji choralista uczy się śpiewu oraz odpowiedzi na wezwania kapłana podczas Mszy Świętej.

III. Ministrant Światła
     Do obowiązków ministrantów światła należy noszenie świec podczas procesji oraz w czasie odczytywania Ewangelii. Na zbiórkach w szczególny sposób zagłębiają się w symbolikę światła. Chrystus bowiem został zapowiadany jako Światłość. Sam również nazywał siebie Światłością świata.

IV. Ministrant Krzyża
     Jak sama nazwa wskazuje, ministrant pełniący taką funkcje jest odpowiedzialny za krzyż używany podczas procesji. Nie może być on nigdy brudny, zakurzony ani też zniszczony. Ministrant krzyża dba również o miejsce, w którym krzyż się znajduje. Najważniejszą posługą jest noszenie krzyża podczas procesji czy też Drogi Krzyżowej. Wielki Piątek jest dniem szczególnej posługi ministrantów krzyża.

V. Ministrant Księgi
     Odpowiedzialny jest za wszelkie księgi liturgiczne używane podczas Mszy Świętej oraz nabożeństw. Przed liturgią do jego obowiązków należy zaznaczenie odpowiednich czytań w lekcjonarzu, przygotowanie Ewangeliarza oraz Mszału. Podczas Mszy Świętej podaje Mszał kapłanowi sprawującemu Eucharystię. Musi więc znać dokładnie układ i rozmieszczenie tekstów.

VI. Ministrant Ołtarza
     Najważniejszym zadaniem ministranta ołtarza jest służenie kapłanowi przez przynoszenie i podawanie darów oraz wcześniejsze ich przygotowanie. Dlatego też na zbiórkach formacyjnych poznaje wszystkie naczynia oraz szaty liturgiczne. Troszczy się również o to, aby były one otoczone wielkim szacunkiem.
Ministranci Kadzidła
     Do spełniania tej funkcji potrzebnych jest zawsze dwóch ministrantów. Jeden z nich to turyferariusz. Podczas liturgii podaje kapłanowi trybularz do okadzenia lub sam dokonuje okadzenia, np. podczas błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Dba również o czystość trybularza i zajmuje się rozpalaniem węgielków. Drugi ministrant to nawikulariusz. Odpowiedzialny jest za łódkę, w której znajduje się kadzidło, i dba o to, aby nigdy go nie zabrakło.
Ministrant Wody
     Podczas liturgii podaje kapłanowi wodę święconą podczas obrzędu pokropienia, np. wiernych (aspersja) lub ziół i kwiatów czy dewocjonaliów. Dba również o kociołek z wodą i kropidło.
Ministranci Mitry i Pastorału (insygniarze)
     Ich zadaniem jest opieka nad mitrą i pastorałem, gdy obecny jest biskup.

VII. Lektor
     Ustanowiony do czytania fragmentów z Pisma Świętego, z wyjątkiem Ewangelii. Może również podawać intencje modlitwy powszechnej, a gdy nie ma psałterzysty, może również wykonać psalm między czytaniami i śpiew przed Ewangelią. Każdy ministrant, który chce zostać lektorem, musi przejść kurs poprawnego czytania i szacunku do Pisma Świętego.
VII stopień Liturgicznej Służby Ołtarza obejmuje także posługę Psałterzysty.
Wykonuje on psalm między czytaniami (responsoryjny) oraz aklamację Alleluja przed Ewangelią.

VIII. Ceremoniarz
Jest to najbardziej zaszczytna i najważniejsza posługa w formacji Liturgicznej Służby Ołtarza. Do obowiązków ceremoniarza należy:
  1. przeprowadzanie próby liturgii,
  2. czuwanie nad przebiegiem liturgii,
  3. dawanie znaków celebransowi oraz asyście, co należy w danym momencie zrobić,
  4. podawanie modlitw i dodatkowych tekstów celebransowi,
  5. ustawianie procesji na wejście i wyście,
  6. obsługa mikrofonu,
  7. rozpoczęcie modlitw przed i po Mszy Świętej,
  8. interweniuje w nietypowych sytuacjach, które zakłócają przebieg liturgii, np. brak puryfikaterza.
     Ceremoniarzem może więc zostać osoba, która dobrze zna liturgię i przeszła odpowiednie kursy. Ceremoniarz może też pełnić funkcję Animatora, który pomaga opiekunowi ministrantów w formacji członków Liturgicznej Służby Ołtarza. Musi wykazywać się dużą wiedzą oraz umiejętnością pracy z dziećmi i młodzieżą.

Kandydaci na start....

i się rozpoczyna cieżki rok przygotowania .7 wspaniałych....................
Kandydat
     Okres ten powinien trwać rok. Trzy pierwsze miesiące jest się aspirantem. W tym czasie przyszli ministranci nie zakładają jeszcze komży ani żadnej innej szaty liturgicznej. Na zbiórkach formacyjnych uczą się podstaw służenia oraz poznają modlitwy ministranckie. Po tym wstępnym okresie formacji przyjmowani są uroczyście na kandydatów, aby przez kolejne dziewięć miesięcy pogłębiać swoją wiedzę o roku liturgicznym, używanych szatach i naczyniach liturgicznych oraz kontynuują naukę służenia. Kandydaci podczas liturgii noszą komże. 

Kandydaci na ministrantów

Powrót


Promocja Lektorów i Ceremoniarzy

     Dnia 29 listopada w sobotę podczas liturgii Mszy Św. w Katedrze Warszawsko-Praskiej przyjęło z rąk Ks.Bp. Stanisława Kędziory promocje lektorską 5 naszych ministrantów:
  1. Jakub Jabłoński
  2. Kacper Jabłoński
  3. Daniel Wołowski
  4. Michał Paziewski
  5. Maciej Mazurkiewicz
Kim jest lektor?
     Lektor – w najkrótszym tłumaczeniu z wczesnośredniowiecznej łaciny (lector) znaczy „czytający”. Jest to więc osoba, która czyta lekcje Pisma Świętego podczas liturgii. Może ona również podawać intencje modlitwy wiernych, jak i śpiewać psalm międzylekcyjny. Funkcję tę wykonuje wierny lub osoba, która otrzymała specjalne błogosławieństwo do pełnienia tej posługi. Człowiek podejmujący się posługi lektora musi nie tylko posiadać odpowiednie możliwości głosowe i dykcyjne czy odwagę występowania przed większą grupą osób, ale przede wszystkim osoba taka powinna:
  • prowadzić właściwy styl życia chrześcijańskiego,
  • prowadzić odpowiednie życie sakramentalne,
  • być zaangażowanym w życie Kościoła,
  • prowadzić stałe życie modlitewne,
  • poświęcać czas lekturze Pisma świętego.
     W życiu lektora szczególną rolę powinno zajmować Pismo Św. Osoba pełniąca tę posługę jest swoistym głosicielem słowa Bożego, dlatego powinna swoim życiem (czynami, słowami, postawą) prezentować je i jeszcze bardziej starać się żyć według zasad zawartych w Biblii.
     „Jest rzeczą konieczną, aby lektorzy wykonujący swoją posługę byli naprawdę odpowiedni i starannie przygotowani, a to w tym celu, ażeby wierni, słuchając czytań Słowa Bożego, rozbudzali w sobie żywe i serdeczne umiłowanie Pisma Świętego”. (WL. 55)

posługę ceremoniarza liturgicznego przyjęło naszych trzech lektorów:
  1. Sebastian Lis
  2. Piotr Tomaszewski
  3. Wojciech Królik
  4. Kim jest Ceremoniarz?
     „W większych kościołach i wspólnotach dobrze jest ustanowić kogoś, kto by się troszczył o należytą organizację czynności sakralnych i o wykonywanie ich przez służbę liturgiczną w sposób godny, w należytym porządku i pobożnie” (OWMR 69).
     W Kościele od pierwszych wieków jego istnienia były ustanowione osoby kierujące przygotowaniem liturgii.
     Istnienie ceremoniarza umożliwia dobre przygotowanie każdej akcji liturgicznej przy zgodnym współudziale wszystkich zainteresowanych (OWMR 73).

     Ceremoniarz – z łaciny caeremoniarius, magister caeremoniarum – jest członkiem służby liturgicznej kierującym przygotowaniem liturgii w Kościele rzymskokatolickim. Początkowo czynności spełniane dziś przez ceremoniarza wykonywał archidiakon, diakon lub subdiakon. W związku z tym, że przypominali oni kolejno występujące obrzędy nazywano ich z łaciny: admonitores, memoriales, rememoratorii lub suggestores. Dzisiaj funkcję ceremoniarza może wykonywać człowiek świecki. Strojem ceremoniarza (w prezbiterium) jest alba lub jej skrócona wersja – komża.
     Szczegółowe wskazówki na temat sposobu pełnienia posługi przez ceremoniarza i jego formacji są podane w „Ceremoniale biskupim” (Caeremoniale episcoporum 34-36). Ceremoniarz troszczy się o to, by akcja liturgiczna była piękna, pełna prostoty i porządku. Aby to osiągnąć przygotowuje on akcję liturgiczną i kieruje jej przebiegiem.
     Ceremoniarz ściśle współpracuje z głównym celebransem – nie ustala niczego samemu. Ceremoniarz powinien przedstawiać celebransowi do zatwierdzenia wszystkie propozycje związane z przygotowaniem liturgii.
     Aby spełniać swoją posługę w sposób odpowiedzialny musi znać historię liturgii i aktualne przepisy liturgiczne. Znajomość historii liturgii, znajomość źródeł umożliwia znajdowanie zarazem optymalnych rozwiązań w oparciu o tradycję Kościoła. Ceremoniarz w swojej posłudze powinien uwzględniać także zwyczaje liturgiczne Kościoła lokalnego (o ile nie są sprzeczne z aktualnie obowiązującym prawem liturgicznym). Ceremoniarz powinien znać nie tylko liturgikę, ale i teologię pastoralną, by akcja liturgiczna przezeń przygotowana doprowadziła do możliwie najowocniejszego udziału wiernych w liturgii.

Życzymy nowym lektorom oraz ceremoniarzom wielu łask i błogosławieństwa oraz owoców z pełnienia tak zacnej posługi


Ceremoniarze i Lektorzy

Powrót

Promocja

Powrót